Plac zabaw


Prowincjonalne polskie miasteczko, dzień zakończenia roku szkolnego. Bohaterów – Gabrysię, Szymka i Czarka – poznajemy w ich domach, przygotowujących się do uroczystego odebrania świadectw. Starannie ułożone włosy, odświętna koszula, pieniądze na kwiaty. U każdego z nich ostatnie chwile przed wyruszeniem do szkoły wyglądają inaczej, ale tłumaczenie późniejszego dramatu tymi różnicami byłoby zdecydowanie zbyt proste. Szybko okazuje się, że w filmie Bartosza M. Kowalskiego wcale nie chodzi o szkolną akademię, a o to, co wydarzyło się po niej. Zresztą tych „zaskoczeń”, chwilami wręcz szokujących, jest tu więcej. Zwłaszcza że droga powrotna do domu wydłuża się, a dojmującemu poczuciu nudy u młodych bohaterów towarzyszy chęć odreagowania. Kowalski przygląda się temu wszystkiemu z dystansu, bo Plac zabaw przypomina bardziej socjologiczną obserwację niż film z tezą. Próżno zatem szukać tu jednoznacznych odpowiedzi na pytanie o źródła przemocy. „To nie takie proste” – zdaje się mówić reżyser wszystkim tym, którzy chcieliby ją łatwo zdiagnozować. Wszystko to, w połączeniu z ostatnią sceną, sprawiło, że debiut Kowalskiego to chyba najbardziej dyskutowany polski film ostatnich lat. 

Muzyka: Kristian Eidnes Andersen

Nagrody: FF w Gdyni – Nagroda za debiut reżyserski lub drugi film, Don Kichot, Monster Fest – Nagroda za reżyserię

  • Reżyseria: Bartosz M. Kowalski
  • Scenariusz: Bartosz M. Kowalski, Stanisław Warwas
  • Zdjęcia: Mateusz Skalski
  • Obsada: Michalina Świstuń, Nicolas Przygoda, Przemysław Baliński, Patryk Świderski, Paweł Brandys
  • Czas trwania: 82 min
Zobacz wideo
 Trwa ładowanie repertuaru ...
Więcej
Irlandia/2016
1
Wielka Brytania, USA/2017
0